In de put

Met grote regelmaat bevond ik mezelf onderaan een put. Daar op de grond werd ik omgeven door leegte. Ik voelde me als te dun uitgesmeerd beleg: voor het oog doet het nog wat, maar bij het eten valt het bar tegen. Onderaan de put realiseerde ik me dan weer dat ik teveel had gedaan. Ik heb laddertjes getimmerd, touwen naar boven gegooid, met mijn blote handen langs de wanden omhoog geklauwd, anderen geroepen om me er uit te trekken. Dan stond ik weer naast de put met het heilige voornemen er niet weer in te belanden. Natuurlijk lukte me dat niet.

De vaatdoek

Het is niet dat ik het slecht heb, waardoor ik soms nog steeds onderaan de put beland. Zeer zeker niet. Het erge is, is dat ik er zelf voor kies om er te gaan zitten. Ik WIL gewoon teveel. Mensen vragen me regelmatig hoeveel uren mijn dag heeft: gewoon 24, net als bij de rest. Ik knijp het alleen uit als een vaatdoek, tot er geen drupje meer over is … en soms van mij ook niet meer. Maar dat is toch niet waarvoor ik hier ben?

Op mijn grafsteen hoeft niet te staan: hier ligt Eliane, ze heeft zo hard gewerkt!

Vallen en opstaan

Toch begint mijn put er de laatste jaren uit te zien. De bodem bereik ik niet meer volledig. Vooral omdat ik me realiseerde dat ik niet bestemd ben om het druk te hebben. Het is mijn bestemming, en dat van iedereen, om een zo vervullend mogelijk leven te leiden. Ik zet mijn intentie steeds scherper neer: ik wil mij op mijn best geven, niet mijn rest geven. Het is een kwestie van op tijd bijsturen. En ook dat is niet één stijgende lijn omhoog, maar een proces van vallen en opstaan. Wat dat betreft kan je me niet eens een ezel noemen: want ik stoot me wel 100x aan dezelfde steen.

De put

Ik zie mijn ideale put als een bron die rijkelijk gevuld is. Rust, ontspanning en plezier vullen mijn put. Het is er prettig toeven, je kunt er gezellig om heen staan en het water je laten verfrissen. Het heldere en rustige wateroppervlak weerspiegelt je als je er in kijkt. Er is daadwerklijk wat uit deze put te halen

Ik kan uit mezelf putten, in plaats van mezelf uit te putten.