De uitdaging van pro-activiteit

Gepubliceerd door eliane Google op

De meest gestelde vraag van directies en management die ik de laatste jaren hoor is toch wel

Hoe kunnen we onze medewerkers pro-actiever krijgen?

Pro-actief, het is een modewoord, maar wat betekent het nou eigenlijk? Het ondernemen van actie om iets te bereiken of voorkomen. In essentie wacht je niet af, maar onderneem je (snel) actie. En dat is graag wat werkgevers zien. Maar er zit wel een keerzijde aan dit verhaal.

Balans
Het tegenovergestelde van pro-actief is re-actief. Re-actieve mensen wachten af, analyseren en reageren op situaties of mensen. Alles in het leven komt neer op balans. In de natuur is het juist de balans dat zorgt voor voortgang. Er is geen dag, zonder de nacht en geen zomer zonder de winter. Wat zou er gebeuren als er alleen maar pro-actieve mensen in een bedrijf werken? Er zou niet veel worden nagedacht over zaken, er wordt snel actie ondernomen. Het zou bijvoorbeeld niets best zijn om een té pro-actieve dokter te hebben. Als die je opensnijdt en iets meteen aanpakt, zonder te onderzoeken waar het vandaan komt of wat er mogelijk mis zou kunnen gaan als er actie wordt ondernomen, dan zou het ook goed mis kunnen gaan. Het is voor bedrijven dus best raadzaam om te bekijken of de aard van het beroep of het doel wel pro-actieve mensen vereist (en hoeveel re-actieve mensen). 

Goed voorbeeld doet volgen
Nog opmerkelijker is dat de managers of directie die deze vragen stellen zelf ook niet altijd pro-actief zijn. De cultuur van een bedrijf wordt voor een groot deel gevormd door de beslissingen en instrumenten van het management. Een bedrijf vol procedures (waardoor mensen moeten nadenken, afwachten, afstemmen) is niet bepaald een springplank voor de pro-actieve mens. Het zou goed mogelijk kunnen zijn dat pro-actieve mensen zich niet prettig voelen in dit type bedrijf, beroep, branche. Blijven afwachten tot de medewerkers pro-actiever worden en de verantwoordelijkheid daarvoor op de werkvloer leggen helpt de organisatie niet om pro-actiever te worden. Als management zou het wel zo eerlijk zijn om eerst te kijken naar de eigen pro-activiteit om dit vervolgens van anderen te kunnen vragen.

Wildgroei
Pro-actieve mensen doen graag en doen veel. Dit is niet altijd gemakkelijk te sturen voor de leidinggevende. Onbewust worden de initiatieven geremd, omdat ze niet beantwoorden aan wat de leidinggevende dacht dat juist zou zijn. De initiatiefnemer raakt gefrustreerd en stopt na verloop van tijd, omdat ‘het toch geen zin heeft’. Actie is intuïtief en volgt niet altijd een gestructureerde weg. Je weet niet altijd wat het gaat opleveren. Dat is wel heel spannend voor een bedrijf met hele duidelijke doelen en wegen. Wees dus bereid om de wildgroei, die komt met pro-activiteit, te omarmen. 

De kracht van ontvangen
We denken tegenwoordig dat de realiteit maakbaar is, dat als we maar goed ons best doen, we alles krijgen. Het leven is niet eerlijk, beloond niet altijd hard werken en brengt altijd wel eens een teleurstelling met zich mee. Er zit een kracht in ontvangen. Als je alles maar steeds (pro-actief) voor bent, dan wordt je niet meer verrast door wat er nog meer mogelijk is. Ook ontdek je niet altijd wat er nog meer mogelijk is. De waarheid ligt zoals altijd ergens in het midden. Leer om alles in te zetten om te bereiken wat je wilt, maar verwacht niet dat dit een garantie is.


Als het gaat om pro-activiteit, dan is het misschien niet zo handig om pro-actief te werk te gaan. Even de pauze-knop indrukken! Misschien heb je dan wel juist een re-actief persoon nodig die je helpt te begrijpen wat je wel en niet kunt en wilt vragen van jezelf of anderen.



0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.