De tussenstop

Gisteravond wacht ik in de Youniversity op een groepje oud leerlingen van het Dedron College in Horst. Ik heb ze al bijna twee jaar niet gezien.  In gedachte reis ik terug naar januari 2016 dat we in de kamer van de bevlogen Dorien Stals met elkaar een fles Jip en Janneke champagne drinken en op briefjes schrijven wat we in 2021 bereikt willen hebben. De briefjes heb ik in de fles voor ze bewaard.

Een half uur te laat druppelt het groepje binnen met drinken en eten. De ruimte vult zich al snel met gezellige gesprekken als we met zijn allen bij de bar gaan zitten.  Een voor een pak ik de briefjes en vertellen ze eerst hoe het nu met ze gaat. Het zijn mooie verhalen, maar soms ook heftig. Er zijn dingen gebeurd die we toen met zijn allen niet hadden kunnen vermoeden: positief en soms ook heel erg ingrijpend. Ik verheug me over de openheid van deze jonge mensen. Ze waren kinderen toen ik ze leerde kennen en ze worden nu jong volwassenen.

Ze zijn uitgewaaierd naar de universiteiten in Wageningen, Tilburg en Delft. Ze vertellen over het studentenleven. Sommigen zijn blij met hun keuzes anderen niet of ten delen. Ik kan zo verschrikkelijk van hun jeugdigheid genieten. De wereld ligt aan hun voeten en hun talenten beginnen steeds meer vorm  te krijgen. Alles wordt overgoten met een sausje van het studentenleven: commissies, feesten en veel sociale contacten.

We weten eigenlijk allemaal niet meer wat we toen precies hebben opgeschreven. Na elk verhaal lees ik het briefje voor. Om sommige dingen moeten we smakelijk lachen. Het mooie vind ik wel dat ze toch voor een groot deel hebben weten te vangen wat ze nu al realiseren.

Het is 0.30 uur als ik de deur van de Youniversity weer sluit en op de achtergrond de muziek van het feest in de Grote Waaij aan de overkant hoor. Daar wordt het leven gevierd, maar in de Youniversity zelf ook! Ik ben zo verschrikkelijk dankbaar dat ik met ze heb mogen werken. Ook met alle studenten van Windesheim die ik via Facebook volg en soms nog berichten van krijg. Ze krijgen mooie banen, starten succesvolle bedrijven, gaan naar het buitenland, kopen huizen, krijgen kinderen, gaan trouwen. Allemaal mijlpalen naar de uiteindelijke stip op de horizon waarvoor ze kozen.

Met dit groepje heb ik de sfeervolle tussenstop gisteren gemaakt en wacht ik geduldig op hun vervolgstappen. Een van deze jongens riep gisteren: ik weet zeker dat iemand uit deze groep miljardair gaat worden! Dus we gaan nu even naar de reclame….en komen bij u terug in 2021.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.